Soms gebeurt het dat men niet door heeft dat ik geen armen heb. Met name bij het dragen van mijn winterjas. Het valt dan minder op dat er geen mouwen/armen zijn. Of misschien dat ik ze heb verstopt.
Zo stond ik in de supermarkt bij de opruimbak en vroeg aan de dame naast me of ze wat voor me wilde pakken. Toen ze zei dat ik dat zelf wel mocht doen, vertelde ik dat ik geen armen heb. Ze schrok enorm van haar uitspraak. Ze zei dat ze dacht dat ze voor de gek werd gehouden (verborgen camera of zo…) en bood direct haar excuses aan. Ik gaf aan dat ik wel wat gewend was en het niet zo erg vond. Ze pakte voor mij de gewenste artikelen, deed ze in mijn tas en verontschuldigde zich nogmaals. Ik bedankte haar, wenste haar een fijne dag en liep richting de kassa.
Ook daarom blijf ik de boodschappen zelf doen. Ik ga graag het gesprek aan. of dit nu leuk of minder leuk is. Dat hoort er gewoon bij. En meestal heb ik een leuk praatje en vraagt men “kan ik nog iets voor je pakken”. Soms bieden ze zelfs aan om nog even mee te lopen. Zeer attent, maar niet nodig.